Kalıcı dönüşüm nerede başlar?
Hayat istediğimiz gibi ilerlemediğinde neden çoğumuz yeni bir şehir, yeni bir iş, yeni bir eğitim ya da bambaşka bir dışsal yön aramaya başlıyoruz?
Gerçekten değiştirmek istediğimiz şey bulunduğumuz şartlar mı?
Yoksa o şartların içinde var olabilmek için dönüşmesi gereken yönlerimizden mi kaçıyoruz?
Belki de asıl sormamız gereken soru bambaşka.
Acaba zihnimiz, bizi alıştığımız düşünce ve davranış kalıplarının dışına çıkaracak en küçük değişimi bile bir tehdit olarak algılıyor olabilir mi?
Ve biz, kendi iç dünyamızdaki kalıcı dönüşümü yaşamadan, farklı şartların içinde aynı düşünce kalıplarıyla kalıcı bir değişim arıyor olabilir miyiz?
Şartlar Değişir, Örüntüler Kalır
Danışmanlık süreçlerinde sıkça gözlemlediğim bir gerçek var: İnsanlar çoğu zaman değişimi dış koşullarda arıyor. Oysa aynı düşünce kalıpları, aynı anlamlandırma biçimleri ve aynı davranış örüntüleri devam ettiği sürece değişen sadece dekorlar oluyor; senaryo hep aynı kalıyor.
Belki de kalıcı dönüşüm; yeni bir şehirde, yeni bir işte ya da yeni bir başlangıçta değil...
Önce kendimizi nasıl gördüğümüzü, yaşadıklarımızı nasıl anlamlandırdığımızı ve dünyayla kurduğumuz ilişkiyi dönüştürmekle başlıyor.
Siz hayatınızda radikal bir dışsal değişiklik yaptığınızda (iş, şehir, çevre vb.), eski düşünce kalıplarınızın yeni hayatınıza da taşındığını hiç fark ettiniz mi?
Sizce kalıcı dönüşüm nerede başlıyor?